וּבְי֨וֹם עֶשְׂרִ֤ים וּשְׁלֹשָׁה֙ לַחֹ֣דֶשׁ הַשְּׁבִיעִ֔י שִׁלַּ֥ח אֶת־הָעָ֖ם לְאָהֳלֵיהֶ֑ם שְׂמֵחִים֙ וְט֣וֹבֵי לֵ֔ב עַל־הַטּוֹבָ֗ה אֲשֶׁ֨ר עָשָׂ֤ה יְהוָה֙ לְדָוִ֣יד וְלִשְׁלֹמֹ֔ה וּלְיִשְׂרָאֵ֖ל עַמּֽוֹ׃
און אױפֿן דרײַ און צװאַנציקסטן טאָג אין זיבעטן חוֹדש האָט ער אַװעקגעשיקט דאָס פֿאָלק צו זײערע געצעלטן פרײלעך און מיט אַן אױפֿגעראַמטן האַרצן איבער דעם גוטס װאָס גאָט האָט געטאָן צו דודן, און צו שלמהן, און צו זײַן פֿאָלק ישׂראל.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.